توان و فرصت محدود برای کار کردن

تاریخ انتشار: س., 2012/11/13 - 09:38 توسط قاسمی

با سلام و تشکر از جناب آقای طبسی که همیشه به سوالات بنده پاسخ می دهند.

چند ماه پیش برای استخدام به شرکت آسانسور اطلس تک مراجعه کردم و بعد از مصاحبه که توسط آقای یاسان مدیر یکی از بخش های شرکت که الان هم استاد بنده در دانشگاه کوشا هستند، از من به عمل آمد، ایشان گفتند که به دلیل دانشجو بودن من نه تنها شرکت آنها بلکه هیچ شرکتی استخدام یا قرارداد با من نمی بندد. اما شرکتهایی که به صورت پیمان کاری کار می کنند می توانند من را فعلا قبول کنند.

حالا سوال من از شما این است که اگر من توانایی راه اندازی آسانسور کششی را داشته باشم اما به دلیل اینکه باید در کلاس های دانشگاه حضور داشته باشم بنابراین روزهایی در هفته را سرکار نیستم و چون باید به درسهایم نیز برسم و نمی خواهم زیاد به خودم فشار بیاید ، با این وجود آیا شرکتهای پیمان کاری قبول می کنند که در ماه یک یا در نهایت دو تا راه اندازی به من بسپارند ؟ چون با شرایط فعلی ( دانشجو بودن ) توان و فرصت بیشتر کار کردن از این را ندارم.

اگر نظر یا راه حلی در این زمینه دارید لطفا بفرمایید و بنده را از راهنمایی هایتان بهره مند سازید.

دیدگاه‌ها

با سلام
شرکتهای مطرح و صاحب نام، معمولا" برای جلب مشتری سعی می کنند طبق برنامه "زمانبندی نصب آسانسور" را آماده و تحویل مشتری نمایند.

لذا سعی می کنند از گروههای نصاب ثابت و تمام وقت بهره ببرند. ضمن اینکه نگاه اصلی این شرکتها به کاهش هزینه ها و درآمد بیشتر می باشد. پس اگر کار نصب از برنامه زمانبندی فراتر رود، باعث هزینه های اضافی و سربار خواهد شد، به همین جهت این شرکتها از کسانی که وضعیت همکاری آنان شبیه شما می باشد کمتر استفاده می کنند.

البته در پاره ای از موارد استثناء هم وجود دارد، در صورتیکه "نصاب آسانسور خبره و با تجربه و صاحب نام  مطرح باشد، این شرکتها سعی می کنند با هر ترفند و پیشنهاد مبالغ بالا از همکاری آنان بهره مند شوند، حتی برای یک یا دو روز در هفته.
شما اگر در وحله اول تمام هم خود را برای حضور در کلاسها و فراگیری دروس نظری به صورت کامل و جدی معطوف نمائید و در ساعاتی که فرصت آزاد دارید، با یکی دو نصاب همکاری داشته باشید تا در بخش عملی نیز به کسب تجربه بپردازید، به این ترتیب می توانید در پایان تحصیلات ضمن بهره بردن از تجربه عملی و کار میدانی و تلفیق آن با دروس نظری به یک نصاب کامل تبدیل شوید.
در اینجا یادآوری یک خاطره که بی ربط با موضوع نمی باشد نیز خالی از لطف نیست:
حدود سالهای 1363- 1362 قرار بود آسانسورهای ساختمانهای 15 طبقه هدیش بندرعباس (مربوط به خانه های سازمانی نیروی دریایی) آماده تحویل شوند، در آن سالها آقای مهندس فتح اله پزشکی مدیر عامل ایران شیندلر بودند، روزی از امور اداری اطلاع دادند که آقای مهندس پزشکی گفته آقایان :

  • عمران مددی
  • حسین گودرزی
  • سیدمحمدامین طبسی

آخر وقت بروند دفتر ایشان، خلاصه ما سه نفر باتفاق آخر وقت رفتیم اطاق مدیر عامل.

آقای پزشکی بعد از کلی صحبت اظهار داشت، از وزارت مسکن تماس گرفته و تاکید کرده اند سریعا" آ

  1. آسانسورهای نیروی دریایی بندرعباس 
  2. آسانسورهای نیروی دریایی بندر بوشهر راه اندازی و آماده تحویل گردد.

لذا قرار شد در ابتدا ما سه نفر برای کنترل پروژه و صورتبرداری اجناس و تعین اقلام کسری عازم بندر عباس شویم.

(برای پروژه ساختمانهای نیروی دریایی بندر بوشهر نیز دوست عزیزم جناب آقای مهدی میرعبداله یانی به همراه اکیپ مجهز خود و مخصوصا" شهید مالک الهی انتخاب شدند.)

در آن سالها خانواده نظامیان نیروی دریایی در ساختمانهای مذکور علیرغم نداشتن آسانسور تماما" ساکن شده بودند.
آسانسور بعضی از ساختمانها نصب شده، ولی راه اندازی نشده بود، و در بعضی از ساختمانها درب و ریل و مکانیکال انجام شده بود.
کارکردن در بلوکهایی که خانواده ها در آن ساکن بودند بسیار مشکل و پر دردسر بود، مخصوصا" وقتی قرار بود آسانسورها راه اندازی و تست شود، بچه های پرانرژی و کنجکاو یکی از مشکلات در آن زمان بود.
خلاصه با هم نشستیم و فکر کردیم که چه شیوه ای را در پیش بگیریم تا با حداقل مشکل بتوانیم آسانسورها را راه اندازی و آماده تحویل نمائیم.
در نهایت قرار شد، روزها استراحت کنیم، و شبها که نسبتا" خلوت و تردد کم بود، مخصوصا" بجه ها در حال استراحت بودند ادامه کار نصب آسانسورها را انجام دهیم.
لذا با قبول کمی سختی مشقت، در آرامش نسبی و در شبها آسانسورها تکمیل و آماده تحویل گردید.
از یادآوری این خاطره می خواهم نتیجه بگیرم که اگر شما هم در بعضی از روزها که کلاس دارید، می توانید با مدیریت زمان و برنامه ریزی در ساعاتی که برایتان مقدور است، به کار بپردازید. مطمئنا" به این صورت هم به درس می رسید هم به کار و شاید وقت اضافی هم باقی بماند برای مطالعه بیشتر، لازمه این کار هم جدیت و تلاش و خستگی ناپذیری می باشد. سعدی شاعر توانای شیرازی در قصیده زیبای توحید چه زیبا تلاش آدمی را به تصویر کشیده، که به چند بیت میانی این قصیده  طولانی اکتفا می کنم:
نابرده رنح گنج میسر نمی‌شود
مزد آن گرفت جان برادر که کار کرد

هر کو عمل نکرد و عنایت امید داشت
دانه نکاشت ابله و دخل انتظار کرد
دنیا که جسر آخرتش خواند مصطفی
جای نشست نیست بباید گذار کرد
دارالقرار خانهٔ جاوید آدمیست
این جای رفتنست و نشاید قرار کرد

 

افزودن دیدگاه جدید

محتوای این فیلد خصوصی است و به صورت عمومی نشان داده نخواهد شد.
CAPTCHA
این سوال برای تشخیص کاربر واقعی از ربات های اسپمر می باشد.

لطفا حاصل جمع دو عدد بیست و پانزده را به عدد بنویسید.