بتون ریزی (دال بتون) سقف چاه آسانسور

 
تاریخ انتشار: چهارشنبه, 1393/03/07 - 10:17 توسط طبسی

پرسشهای زیادی در مورد قالب گذاری و اجرای بتون ریزی سقف چاه آسانسور (دال بتون سقف چاه آسانسور) توسط بعضی از علاقمندان و دانشجویان و همکاران آسانسوری، طرح می شود. با توجه به تنوع پرسشهای گوناگون، در هر مقطعی با مساعدت همکاران و دوستان و اعضای فعال سایت پارس لیفت، پاسخهای کوتاهی به آنان داده شده و در این مقاله با استفاده از تجربیات این عزیزان به تکمیل بحث "بتون ریزی سقف چاه آسانسور" پرداخته شده است.

اخیرا" نیز پرسش جامعی در رابطه با "ساخت دال بتونی چاه آسانسور" توسط یکی از دانشجویان کارشناسی آسانسور "آقای مجید قاسمی" مطرح گردیده، که همکار گرامی "آقای نادر یکتا" مواردی از چگونگی اجراء "آرماتوربندی  و بتون ریزی سقف چاه آسانسور" را بیان نموده اند. با توجه به مهم بودن موضوع:

  • "بتون سقف چاه آسانسور"

و اینکه در باره این موضوع اطلاعات کافی حتی در کتب منتشره صنعت آسانسور به زبان فارسی نیز وجود ندارد، مصمم شدم از تجارب گذشته در رابطه با بتون ریزی سقف و مسائل مربوط به آن در کارگاههای مختلف راجع به:

  • ""نحوه بتون ریزی سقف چاه آسانسور""

مشروحا" گزارشی خدمت علاقمندان این بحث تقدیم نمایم.
لازم به یادآوری است که تجربیات مربوط به سالهای گذشته بوده و شاید در حال حاضر در نحوه اجرای آن تغییراتی بوجود آمده باشد، لذا با توجه به پیشرفت این صنعت در دهه های اخیر، مطمئنا" شاید نوآوری و تکنیکهای جدیدی در این بخش نیز ارائه شده باشد که امیدوارم دوستان و همکاران گرامی فعال در این رشته، با بیان و منعکس نمودن روش های جدید احتمالی، حق مطلب را ادا نمایند و مشتاقان و علاقمندان این صنعت را از دانش خود برخوردار نمایند.


برای ورود به مطلب لازم است به گذشته بازگردیم، درسالهای 1353 تا حدود1370 چند شرکت معتبر انگشت شمار صنعت آسانسور دارای شرایط ویژه ای بودند، مخصوصا" شرکت ایران شیندلر، به جهت توانمندی های اجرایی و عملیاتی و سازمانی و همچنین حمایت جدی وزارت مسکن و شهر سازی وقت و شرکت شیندلر سوئیس که شریک و سرمایه گذار این شرکت بود، با استفاده از استانداردهای روز اروپا در آن سالها، آسانسورهای تیپ و در ظرفیتهای:

  • آسانسورهای 4 نفره اتوماتیک و نیمه اتوماتیک با کابین مربع و مستطیل
  • آسانسور 6 نفره اتوماتیک و نیمه اتوماتیک با کابین مربع و مستطیل
  • آسانسور 8 نفره اتوماتیک و نیمه اتوماتیک با کابین مربع و مستطیل
  • آسانسور 15 نفره اتوماتیک و نیمه اتوماتیک
  • آسانسور باری 

مناسب برای انواع چاه آسانسور تولید می کرد و لذا هر مدل از آسانسورها دارای نقشه های اجرایی کامل با کلیه مشخصات فنی و ابعادی بود. در نتیجه وقتی کارفرما یا صاحب ساختمان برای خرید آسانسور با شرکت وارد مذاکره می شد به تناسب نیاز ساختمان به آسانسور، گزینه مناسب را انتخاب نموده و با عقد قرارداد چند سری نقشه کامل با کلیه اطلاعات فنی و ابعادی مورد نیاز مهندس ناظر و مجری تحویل می گرفت و بر اساس نقشه ها چاه آسانسور (یا آسانسورهای) اجراء می شد.

(بخشی از این نقشه ها در مطلب "مساحت کابین آسانسور؟" ضمیمه گردیده است که می توانید مشاهده فرمائید)
یکی از نکات جالب این روش ، اجرای قالب گذاری و بتون ریزی سقف چاه آسانسور قبل از ارسال لوازم آسانسور و حتی درب و ریل به ساختمان بود. یعنی وقتی که قرار بود آسانسور نصب شود، غیر از نازک کاری کنار دربهای طبقات، کلیه کارهای ساختمانی چاه آسانسور انجام شده بود و هیچوقت جهت بتون ریزی سقف چاه آسانسور، وقفه و توقفی بین نصب ریل و درب و ادامه کار مکانیکال و الکتریکال بوجود نمی آمد.
 از دیگر خواص این شیوه کار حفظ و در امان بودن کلیه لوازم داخل چاه آسانسور از صدمات ریزش ضایعات بنایی و نخاله و بتون ریزی بود، چون تمام کارهای ساختمانی و بنایی قبلا" انجام شده و چاه آسانسور به صورت کاملا" آهن کشی شده و همچنین بتون سقف و کف ریخته (فقط سکوهای ضربه گیر قاب وزنه تعادل اجرا نمی شد، که آرماتورهای انتظارآن قبلا" در بتون مف پیش بینی شده بود) و بدون نخاله و پاکیزه تحویل نصاب می شد.

 

بازگردیم به بحث "بتون ریزی سقف چاه آسانسور" در نقشه های شرکت ایران شیندلر معمولا" برای چاه آسانسور ساختمانهای اسکلت فلزی، آهن کشی در نظر گرفته شده بود، که طبق آن با استفاده از:

  • نبشی برای ستونها (معمولا" برای ساختمانهای تا 8 طبقه از نبشی نمره 10 استفاده می شد) ضمن اینکه اگر چاه دوبله بود برای ستون وسط بین دو چاه مشترک از تیرآهن یا ناودانی دوبله استفاده می شد.
  • ناودانی برای کلافها( که برای تعداد طبقات تا 6 طبقه از ناودانی نمره 8 طبقات بالاتر ناودانی نمره 10)
  • برای نصب دربها (زیر و بالای دربها) از ناودانی نمره 6
  • برای کلاف بتون سقف از ناودانی نمره 20 استفاده می شد.

 

 

لذا برای آماده سازی سقف چاه آسانسور ابتدا در زیر کلاف ناودانی نمره 20 کفراژبندی می شد، به این صورت که با استفاده از:

  • تخته های تخت و پهن با ضخامت حدود 3 سانتیمتر، زیر کلاف مذکور کاملا" پوشیده می شد. اگر زیر کلاف هنوز دیوار اجراء نشده بود، کفراژبندی به راحتی انجام می شد و در پایان بتون ریزی و زمانی بین 10 الی 15 روز که بستگی به فصل و گرما و سرما داشت، تخته ها به سادگی برداشته می شد و سپس دیوار مربوطه تا زیر کلاف اجرا می شد.

پس از اجرای "کفراژبندی سقف چاه آسانسور" نوبت پیاده سازی طرح قالب های مربوط به حفره های عبور سیم بکسلها و سیم بکسل گاورنر و کابلها می رسید، مسئول دفتر فنی با حضور در کارگاه طبق نقشه محل حفره ها را تعیین نموده و مجری آرماتور بندی و بتون ریزی می بایست، قالبهای مناسب و طبق ابعاد نقشه تهیه و در محلهای مربوطه روی کفراژ نصب می کرد.

قالبها ابتدا گرد بود، با :

  • قطر حدود 15 سانتیمتر برای عبور سیم بکسلهای کابین و قاب وزنه
  • قطر 6 سانتیمتر برای سیم بکسل گاورنر
  • حقره ویژه عبور کابلها نیز به صورت مستطیل و در یکی از گوشه های جلو سقف که محل عبور کابل ها بود، اجراء می شد.
  • ارتفاع قالبها معمولا" 3 الی 4 سانت از ضخامت بتون بیشتر بود
  • برای قالبها معمولا" از لوله pvc استفاده می شد. اما بعدها
  • حفره سیم بکسلها مربع شکل با ابعاد 20×20 سانتیمتر 
  • حفره سیم بکسل گاورنر 8×8 سانتیمتر
  • شیاری نیز روی بتون سقف برای مسیر کابلهای موتور و سیم های گاورنر تعبیه شد، که پس از اتمام عملیات سیم کشی، روی آنرا با ورق فلزی پوشش می دادند و دیگر کانالی که پاگیر باشد روی بتون قرار نمی گرفت.
  • پس از نصب قالبها، نوبت آرماتور بندی بود، مش آرماتور در دو ردیف به صورت شبکه 15×15 در درون کلاف ناودانی 20 خوابانده می شد، که فاصله آرماتورها با داخل دیواره ناودانی حدود 5 میلیمتر از هر طرف در نظر گرفته می شد، و در قسمت حفره ها اگر تداخلی بوجود می آمد، با انحراف آرماتور و تقویت آن منطقه آرماتوربندی کامل می گردید.

 

 

  • پس از تکمیل آرماتور بندی و بازدید کارشناس فنی دفتر فنی، مجوز
  • بتون ریزی سقف چاه آسانسور با عیار 350Kg/m3

صادر می شد. ضمنا" آب زدن و سیراب کردن بتون در روزهای اولیه و تداوم آن در روزهای بعد یکی از تاکیدات دفتر فنی بود که بسیار به این موضوع اهمیت داده می شد.

نکته بسیار مهم چگونگی انتخاب محل قالب ها بر روی کفراژ می باشد، قبل از کفراژبندی و زمانیکه ریلها نصب شده است، بوسیله شاقول لبه ی ریلهای کابین و وزنه، و فلکه گاورنر و آکس ریلها را به زیر سقف موتورخانه منتقل می کنیم. به این صورت دقیقا" پس از کفراژبندی و مسدود شدن روی چاه آسانسور، به آسانی وضعیت نصب ریلها و نقاط مورد نیاز را می توانیم از روی سقف موتورخانه به روی کفراژ منتقل نمائیم. الته بعضی از همکاران شیوه دیگری را اجراء می کنند، به این صورت که در زمان نصب کفراژ آکس نقاط مورد نیاز را روی کفراژ پیدا کرده و در این نقاط میخ می کوبند، اما انتقال به سقف شیوه مطمئن تر و البته ماندگارتری است.

در چاه آسانسورهایی که دیوار زیر کلاف ناودانی انجام شده بود، کفراژبندی را با استفاده از شمع یا ستونهای چوبی شکل می گرفت و پایه های مهار آنها در زیر سقف و داخل چاه مستقر می شد.

در پایان بتون ریزی با برداشتن یایه ستونها، کفراژ را جمع آوری می کردند.

بتون ریزی کف چاه آسانسور نیز همزمان پس از بتون سقف اجراء می شد، که برای بتون کف چاه ابتدا ارتفاع حدود 175 سانتیمتر از کف اولین توقف آسانسور برای چاهک در نظر گرفته می شد و ابتدا

  • 10 سانتیمتر بتون مگر ریخته می شد
  • سپس آرماتوربندی به صورت شبکه دو لایه و صفحه ستونها در چهارگوشه چاه اجراء می گردید.
  • در محل ستونهای ضربه گیر کابین و قاب وزنه تعادل آرماتورهای انتظار تعبیه می شد
  • نهایتا" بتون ریزی با ضخامت 20 سانتیمتر انجام می گرفت، این قسمت هم با حضور و نظارت کارشناس دفتر فنی شرکت انجام می شد.

در سالهای بعد، زمانی که آقای مهندس فلیح بغدادی مدیریت دفتر فنی را بعهده داشت، طرحی ارائه شد که بجای سکوهای ضربه گیر بتونی کف چاه، از سکوهای پرتابل که از پروفیل قوطی 20×20 یا ناودانی دوبل و ........ استفاده می شد.

سکوهای پرتابل پلیتی در کف داشت و بوسیله 4 عدد رولبولت M16 بر روی بتون کف نصب می گردید.

از ویژگی های سکوهای پرتابل سریع اجراء شدن آن بود.

 

 

در ساختمانهای بتون آرمه، شرایط اجراء بتون ریزی تفاوت داشت. و مجری همزمان با اجرای بتون ریزی سقف طبقه اول عملیات کفراژبندی را نیز به موازات بتون ریزی ساختمان انجام می داد. این عملیات نیز با نظارت کارشناس دفتر فنی بود و تا مجوز اجرای بتون ریزی توسط وی صادر نمی شد، مجاز به بتون ریزی نبودند.

در سالهای 1361 الی 1365 شرکت ایران شیندلر تعداد زیادی آسانسور پرتوماتیک نصب کرد، که بتون سقف این آسانسورها تفاوت اساسی با آسانسورهای معمولی و تیپ داشت، به این صورت که بخش نخست بتون ریزی سقف چاه دقیقا"مشابه آسانسورهای تیپ بود، اما بخش دوم ویژه آسانسورهای پرتوماتیک بود. به این صورت که یک قطعه بتون یکپارچه به ابعاد تقریبی 100×100 سانتیمتر با ضخامت 22 سانتیمتر که یک یا دو طرف آن پخی داشت، با تعبیه حفره های عبور سیم بکسلها و .... در فضای موتورخانه یا پشت بام یا .... باید ساخته می شد، و پس از خشک شدن این قطعه سنگین و یک تکه باید به روی سقف چاه منتقل و با استفاده از ضربه گیرهای لاستیکی ویژه بر روی بتون سقف سوار می شد.

در بعضی از ساختمانهای بتون آرمه که مالک یا سازنده با نقشه های شرکت چاه را می ساخت، برای سقف چاه آرماتور انتظار در نظر می گرفت و در زمان مناسب با کفراژ بندی زیر ارماتورهای انتظار، آرماتور بندی را کامل و پس از قالب گذاری نسبت به بتون ریزی اقدام می نمود.

نهایتا" در ساختمانهای بتون آرمه برای سقف چاه از روش اجرای سقف کامپوزیت استفاده می شد، در این روش با نصب پلیت بوسیله رول بولت در دیواره های طرفین چاه آسانسور و اتصال  تیرآهن های موازی بر روی پلیتها، نسبت به کفراژ بندی و قالب گذاری و ارماتور بندی اقدام و سپس بتون ریزی انجام می گرفت.

البته مطالب متنوعی در همین زمینه مورد بحث قرار گرفته که دوستان گرامی می توانند به این مباحث مراجعه کنند: * آهن کشی چاه آسانسور و کلاف بتون سقف * بتون سقف چاه آسانسور * نقشه سقف جاه آسانسور * چاه آسانسور مشترک و توصیه های اجرایی * بتون سقف چاه آسانسورهای کششی * سقف چاه آسانسور و نیروهای وارده

با سلام و تشکر ویژه از جناب آقای طبسی

مطالب خیلی مفید و کامل بودند. در اینجا جا داره عرض کنم صد رحمت به قدیما یا همان سال هایی که آقای طبسی فرمودند (1353 تا حدود 1370) .

متاسفانه الان طوری شده که از نظارت ها و بازرسی هایی که آقای طبسی به آنها اشاره داشتند، هیچ خبری نیست یا به زبون خودمونی همشون کشککی اند.

من اشخاصی را دیده ام که در واقع کار آنها نصب آسانسور است اما با همان شرکت کوچکی که دارند وقتی می توانند آسانسوری به صاحب ساختمانی بفروشند، می خواهند تمام کارهای آسانسور را خودشان انجام دهند.

جالب اینجاست که این شرکت ها خیلی زیاد هستند و روز به روز هم بیشتر می شوند و نصاب آسانسوری که حالا همچین شرکتی زده، در واقع آهن کش خودش است نصاب در و ریل خودش است مکانیکال خودش است راه انداز خودش است و از همه مهمتر و بدتر نقش بازرس فنی یا مدیر اجرایی یا غیره در تمام این مراحل خودش است که خیلی رک و راست عرض کنم شاید بتواند تمام کارهای آسانسور را از صفر تا صد تکمیل کند، اما مشکل اصلی اینجاست که این آقا نه از علوم مهمی که هر بازرس یا مدیر فنی یا مدیر اجرایی یا غیره حداقل تا حدودی باید از آنها بداند، هیچی نمی داند و به قول معروف یلخی کار می کند و در نهایت به آن کار می توان سمبل کاری گفت.

من قصد جسارت یا بی احترامی نسبت به این اشخاص یا اشخاص مشابه را ندارم اما چون درس های این رشته را خواندم و دارم ادامه می دهم و در حد معمول در زمینه کاری آسانسور هم تجربه کسب کردم، چیزهایی می دانم و یاد گرفته ام که بعضی ها نمی دانید و بلد نیستید. ( دوباره عرض می کنم اصلا قصد بی احترامی به شخصی یا به رخ کشیدن درس خواندنم را ندارم). اما آقایی که تا الان کار مکانیک و راه اندازی می کردی، حالا که شرکت زدی و تونستی به لطف خدا آسانسوری به یکی بفروشی، مجبوری بری دال بتونی آسانسوری که فروختی رو هم خودت بزنی ؟! و بعدشم خودت کار خودت رو تایید کنی؟! شمایی که از یه محاسبات ساده سر در نمیاری، نقشه خوانی هم که بلد نیستی، با علوم مهمی مثل استاتیک و مقاومت مصالح و غیره نیز آشنا نیستی، چرا برای کسب پول بیشتر خودت و بقیه رو عذاب میدی ؟؟؟

چرا فکر می کنی اگر خودت نتونی تمام آسانسور از صفر تا صد رو تمام کنی، دیگه کارفرمایی روت حساب نمی کنه و خیت میشی ؟؟؟

به عنوان نمونه من 3 سال پیش مدت کوتاهی با یکی از همین آدم هایی که در بالا گفتم کار می کردم. این آقا تا اون موقع فقط راه اندازی و گه گاهی هم مکانیک کار می کرد. وقتی شرکتش رو به ثبت رسوند و تونست آسانسوری به یکی بفروشد، من خودم شخصا شاهد این بودم که وقتی خواست دال بتونی رو هم خودش بزنه چطوری بلانسبت همگی توی گل گیر کرد و بعد دو روز خراب کاری با آبرو ریزی مجبور شد با یک اکیپ آرماتوربند و بتون ریز تماس بگیره تا بیان خراب کاری هاش رو درست کنند.

در پایان یادآوری می کنم قصد توهین به هیچ شخص یا شرکتی رو نداشتم و ندارم. امیدوارم که شما جزء این دسته از آدم ها که گفتم نباشید و همیشه موفق باشید.

 

با سلام مجدد

من ساعتی را بعد نوشتن نظرم، فکر کردم و متوجه شدم که جای این بحث ها اینجا نیست لذا از جناب آقای طبسی و همین طور سایر دوستان عذرخواهی می کنم اگر موضوع مقاله را به انحراف کشاندم.

از مدیریت سایت می خواهم اگر تشخیص دادن که مطالب من باعث گمراه شدن دوستان از موضوع مقاله که آقای طبسی بسیار جامع و مفید بیان نمودند می شود، آن را حذف کنند.

با عرض پوزش مجدد از دوستان و همکاران به دلیل دور کردن افکار از موضوع اصلی مقاله و تشکر از جناب آقای مهندس طبسی به خاطر مقاله جامع و مفیدشان در مورد ساخت دال بتونی چاه آسانسور .

موفق باشید.

با سلام

ابتدا باید از همکار گرامی جناب آقای قاسمی تشکر نمود که به سادگی نقطه نظرات و انتقادات خود را بیان می کند، اگر این شیوه بدور از حرمت شکنی و تخریب باشد، بسیار پسندیده و قابل احترام است و باید مشکلات و نقاط ضعف بازگو شود تا دست اندرکاران و متولیان دلسوز صنعت آسانسور و پله برقی ایران با آگاهی و اشراف از زوایای ناپیدا ولی موجود و مشکلات و نقاط ضعف مطلع و نسبت به رفع آنها اقدام نمایند.

البته یادآوری این نکته ضروری است، که گاهی بعضی از همکاران تجربی این صنعت که از تحصیلات آکادمیک برخوردار نیستند و حتی بعضی فاقد دیپلم نیز هستند و بقول جنابعالی حتی توان محاسبه و ........... را ندارند، در انجام کار علیرغم عدم آگاهی علمی، به برکت تجربه و توان اجرایی، کار را با دقت و صحیح و طبق قواعد تعین شده انجام می دهند، و لذا نداشتن سواد کلاسیک تاثیر چندانی در انجام کار خوب توسط این عزیزان ندارد،اما اگر نصاب از تحصیلات عالی برخوردار باشد بسیار موثر است و باید به این سمت گام برداشت، اما نداشتن تحصیلات نباید بهانه ای برای باشد برای ................................ گرچه کار بی کیفیت را متاسفانه گاهی از بعضی از دوستان تحصیل کرده نیز شاهد هستیم.

پس انجام دادن کار خوب باز می گردد به اخلاق کار و تعهد نصاب، امیدواریم که همگی ما به اخلاق کار پایبند و به کارمان متعهد باشیم و شاهین شاخص کار را با ترازوی مادی تنظیم و برابر نکنیم.

با سلام

آقای طبسی صحبت های شما کاملا درست هستند. اما من منظورم چیز دیگری بود.

به طور خلاصه  من خواستم این ضرب المثل که انسان همه کاره هیچ کارست را تشریح کنم. خواستم به دیگران بگویم که وقتی شخصی کار نصب آسانسور را کاملا بلد هست، نباید این فکر را کند که کار بنایی یا کاری مربوط به سازه (ساخت دال بتونی) را هم به همان خوبی بلد است. که اگر این طور باشد آن انسان در واقع چیزی را کامل بلد نیست.

در کشورهای پیشرفته افراد متخصص و به قول ما فنی، تنها در یک چیز یا در یک قسمت متخصص هستند  اما در آن قسمتی که متخصص اند واقعا تخصص دارند و این طور نیستند که مثل خیلی از ماها از همه چیز تا حدودی سر در بیاوریم اما هیچ وقت در هیچ چیز به گرد پای متخصص های کشورهای پیشرفته هم نمی رسیم.

به عنوان مثال یک متخصص فنی در کشورهای توسعه یافته و پیشرفته، مثلا در کار نصب آسانسور تخصص کامل دارد، این آدم وقتی لاستیک ماشینش پنچر می شود دست به پنچرگیری نمی زند و با متخصص این کار تماس می گیرد تا به مشکل وی رسیدگی شود. اما ما درست برعکس آنها رفتار می کنیم. پنچری که برای ما چیزی نیست خیلی کارهای دیگر هم خودمان انجام می دهیم اما من همین جا این اطمینان را به همه شما می دهم که کیفیت کاری ما خیلی کمتر از آنها است و از همین جا مشکلات در صنعت شروع می شود از جمله حوادث متعددی که در صنعت آسانسور پیش می آید می تواند نمونه بارز این تفاوت ما با آنها است.

عذرخواهی می کنم اگر در نظر قبلی خودم نتوانستم منظورم را درست به شما برسونم اما اصلا منظورم این نبود که آقای طبسی به آن اشاره کردند. من اگر مدرک دکترای آسانسور را هم داشته باشم اما در عمل کار را تجربه نکرده باشم و کار آسانسور به حد کافی انجام نداده باشم هیچ وقت نمی توانم در مقابل یک انسان کاملا بی سواد که سال ها تجربه عملی در این زمینه دارد، حرفی برای گفتن داشته باشم.

افراد موفق و پیشرفت کننده، حالا چه در کشور خودمان و چه در کشورهای دیگر، سیاست کاریشان طوری است که تمام توان و انرژی و وقت خود را در یک زمینه متمرکز می سازند. بنابراین طبیعی است که خیلی بهتر و سریعتر از آدم های همه کاره و هیچ کاره به موفقیت دست یابند و کیفیت کاریشان واقعا قابل تحسین باشد.

درست مانند ذره بینی که شما نور آفتاب را به وسیله آن روی یک نقطه متمرکز کرده اید. حالا آیا این نقطه متمرکز از نور آفتاب زودتر و بهتر می سوزد یا نور آفتابی که از پنجره اتاق شما به کل اتاقتان می تابد و همه آن را پوشش میدهد ؟

همان طور که سایر دوستان قبلا نیز اشاره کردند " تلفیق علم و عمل می تواند انسان را به اوج موفقیت برساند " که البته در صنعت آسانسور باید اعتراف کرد عمل از علم هم مهمتر است.

سلام

قانونا باید مهندس ناظر ساختمان بر کلاف کشی و ریختن بتون دال نظارت کند و فقط نقشه اجرا دال رو شرکت آسانسوری ارائه دهد نقشه دال هم اکثرا سوراخ گاورنر رو به سمت لولایه در میگذارن ولی باید محاسبه کرد سمت فلکه موتر با جایی که گاورنر هست فاصله 50در 60 فلکه های دوار رو تامین میکند یا نه چون بعضی وقتا این فاصله 50در 60 اونقدر کم میشود که با کاور رو کمیته فنی باز هم جبران نمیشود و کا ر به هیلتی میرسد و استحکام بتن کم میشود 

 

با سلام خدمت مهندس طبسی

ممنون از اطلاعات بسیار خوبی که در سایت می گذارید

این اطلاعات را در هیچ کلاس درسی نمی شود  پیدا کرد

 

 

سلام. خسته نباشید.

زندگی ، صحنه‌ی یکتای هنرمندی ماست
هر کسی نغمه‌ی خود خواند و از صحنه رود
صحنه پیوسته به جاست
خرّم آن نغمه که مردم بسپارند به یاد. 

سلام و خسته نباشید .لطفا کمی در مورد اجرای دال با ورق سه میل توضیح بفرمایید . بنده در قم مجری دال بتنی اسانسور هستم ول جدیدا درخواست برای اجرای دال با ورق سه میل زیاد شده . ممنون میشم تجربیاتتون رو بدونم 

افزودن دیدگاه

محتوای این فیلد خصوصی است و به صورت عمومی نشان داده نخواهد شد.
CAPTCHA
این سوال برای تشخیص کاربر واقعی از ربات های اسپمر می باشد.

لطفا عبارت هزار و دویست و بیست را به عدد بنویسید.