آرمانشهر آسانسور دوچرخه

تاریخ انتشار: چ., 2011/12/21 - 02:04 توسط طبسی

در این مقاله به بررسی استفاده از صنعت آسانسور به صورتی نوین جهت کمک به دوچرخه سواران در کشور نروژ می پردازیم. نروژ از قدیمی ترین حکومت های پادشاهی اروپا محسوب می شود که با گذشت سالیان سال،  هنوز به صورت پادشاهی باقی مانده است. کشف نفت و گاز در سواحل جنوبی نروژ(دریای شمال) از اواخر دهه 1960 میلادی، اقتصاد نروژ را به یکباره متحول کرد. %70 خاک نروژ به دلیل سرمای شدید و همجواری با قطب شمال، غیر قابل سکونت می باشد، و هر چه از شمال به سمت جنوب نزدیکتر شویم، از شدت برودت کاسته و به تراکم جمعیت افزوده می شود.

به همین دلیل دارای شهرهایی پر تپه و ماهور می باشد و این شهرها نیز دارای خیابانهای با سربالایی های فراوان و شیب تند هستند. فرهنگ دوچرخه سواری در کشورهای اسکاندیناوی همگانی شده، و مردم به جهت فرار از ترافیک سعی می کنند بیشتر از دوچرخه استفاده کنند.

شهرداری شهر های بزرگ نیز با توجه به برنامه کاهش تردد اتومبیل ها، و جلوگیری از آلودگی هوا به وسیله گازهای خروجی از اگزوز این اتومبیل ها که هوای شهر را سنگین کرده، بیش از میلیاردها کرون برای زیر ساخت شبکه ی تردد دوچرخه، هزینه کرده اند.

این نهادهای مردمی طی برنامه های مختلف مردم را ترغیب به استفاده از دوچرخه می کنند.

یکی از این برنامه ها، دعوت شهرداری شهر تروندهایم (سومین شهر بزرگ نروژ با ترافیک سنگین و با بیش از 000/30 هزار دانش آموز و دانشجو و خیابانهایی با شیب بسیار تند، چون این شهر 300/100 متر ارتفاع از سطح دریا دارد و خانه ها در بالای تپه واقع شده و مراکز خرید و ادارات و موسسات آموزشی در پائین این مناطق قار دارد.) از صاحبان فکر و اندیشه و ایده های نو در رابطه با حل مشکل استفاده از دوچرخه در سربالایی ها بود.

مهندس جارل ونویک ( Jdrle Wanvik) که در شهر تروندهایم زندگی می کند علاقه زیادی به استفاده از دوچرخه دارد و سعی می کند در فرصتی بجای استفاده از اتومبیل، از این وسیله سبک، راحت، بی دردسر و بدون تاثیرات مخرب زیست محیطی استفاده نماید. او می گوید: اکثرا برای پارک اتومبیل دچار مشکل می شدم و وقت زیادی را صرف پیداکردن جای پارک از دست میدادم، ضمن اینکه هزینه استهلاک اتومبیل نیز مزید بر علت بود.و لذا سعی می کردم تا جایی که مقدور بود بجای استفاده از اتومبیل از دوچرخه استفاده نمایم.

اما استفاده از دوچرخه در خیابانهای پر شیب شهر کار بسیار سخت و دشواری بود، مخصوصا وقتی به علت پا زدن در سربالایی های تند، به نفس نفس بیافتی و از عرق خیس شوی، همه مشکلات را می شود تحمل کرد، اما عرق کردن بدن را نمی شد و بسیار آزار دهنده بود، همیشه با خود فکر می کردم چه کار می شود کرد تا هم از مزایای استفاده از دوچرخه بهره مند شد و هم مشکل سر بالایی را نداشت؟

جارل ونویک ادامه می دهد: در یکی از روزها که به پیست اسکی رفته بودم،  پس از کلی اسکی سواری، خسته و کوفته روی یکی از صندلی های ایستگاه قهوه لم داده بودم و از پنجره اسکی سواران را در حال استفاده از بالابر اسکی تماشا می کردم، ناگهان فکری صاعقه وار از ذهنم گذشت.

نگاه کاوشگرانه آن روز ونویک جرقه طرح آسانسور دوچرخه بود.

دوچرخه سواران در حال استفاده از آسانسور دوچرخه

برای دوچرخه سواران با این شیب تند خیابان چه لذت بخش است استفاده و بهره بردن از آسانسور دوچرخه!!

 

وی از آن روز فکرش را روی این موضوع متمرکز کرد و نهایتا در سال 1992 میلادی طرح آسانسور دوچرخه در قالب یک طرح اجرایی به شهرداری ارائه نمود.

برنامه ریزان اداره ترافیک عمومی شهر و مسئولین شهرداری با بررسی طرح مذکور،  برای یک  نمونه اجراء تصویب کردند، و فقط مشکل تامین بودجه بود، که با تلاش شهرداری بودجه آن مصوب و مقررشد یک دستگاه آسانسور دوچرخه در یکی از خیابانهای شهر اجراء گردد.

دستگاه آسانسور دوچرخه

دوچرخه سواران در امتداد هم در حال استفاده از آسانسور دوچرخه و شیب تند خیابان

 

طرح مهندس جارل ونویک که به زبان نروژی Skykelheisen Trampe نامیده می شود (Bicycle Lift in Norway) برایرفع مشکل سربالایی ها با همکاری دو نفر از همکاران وی Stein Lovold که مهندس مکانیک بود و Magnar Wahi که ایشان نیز مهندس برق بود و آنان نقش مهمی در اجرای پروژه پیشنهادی Jarle Wanvik داشتند، در سال 1992 عملیاتی و در تاریخ 18 اوت سال 1993 طی مراسم رسمی افتتاح گردید. در روز افتتاح مراسم حدود 2000 نفر دوچرخه سوار برای اولین بار ضمن خضور در این مراسم، از آسانسور دوچرخه نیز استفاده کردند.

در تاریخ 22 اکتبر سال 1996 این پدیده( آسانسور دوچرخه) طی پتنت شماره 5566621 ثبت اختراع شد.

آسانسور دوچرخه در طول های مختلفی قابل اجراء می باشد، (300 تا 600 متری) که طول مسیر این آسانسور بستگی به خیابانهای مورد نظر دارد.

برای استفاده ار آسانسور دوچرخه شهروندان باید نسبت به تهیه کارت بلیط اقدام نمایند.

دستگاه خرید بلیط آسانسور دوچرخه

دستگاه کارت خوان مسئول احضار پدال  آسانسور دوچرخه برای دوچرخه سواران

 

برای استفاده از آسانسور دوچرخه، دوچرخه سوار باید در محل تعیین شده بایستد و سپس پای راست خود را بر روی نقطه شروع گذاشته و در حالی که روی دوچرخه نشسته، پای چپ هم روی رکاب دوچرخه قرار دارد، با قرار دادن کارت بر روی دستگاه کارت خوان، و فشار دکمه "هل" پس از چند لحظه پلیت مخصوص قرار گرفتن پا بر روی آن Foot Plate پدیدار می گردد و آسانسور دوچرخه دوچرخه سوار را با سرعتی معادل 2m/s به سمت بالا می برد.

پدال آسانسور دوچرخه، نمای نزدیک استفاده از آسانسور دوچرخه

پدال آسانسور دوچرخه

لازم به یاد آوری است که این وسیله بجز همان پدالی که پای دوچرخه سوار بر بر روی آن قرار گرفته هیچ مانع مزاحمی دیگری در مسیر سر بالایی برای عبور و مرور عابران پیاده یا اتومبیل ها ندارد.

البته در مدلهای اولیه آسانسور دوچرخه این پدالها پس از ترک کردن دوچرخه سوار، به همان صورت بیرون اقی می ماند، که این مسئله را در محصولات جدید رعایت کرده و پس از ترک پای دوچرخه سوار سریعا ناپدید می شود.

وقتی که دوچرخه سوار به پابان مسیر آسانسور می رسد و پا را از روی پدال آسانسور دوچرخه بر می دارد، پدال سربعا از دید محو و ناپدید می شود.

هزینه تهیه کارت بلیط استفاده از آسانسور دوچرخه برای یکسال حدود 100 کرون نروژ می باشد. 

از نکات جالب استفاده از آسانسور دوچرخه، استفاده های افراد با ذدق و سلیقه می باشد، آنها با خلاقیت های ذهنی خود استفاده های بهینه ای از آسانسور دوچرخه می کنند، و با پرداخت حداقل یک بیستم نرخ کرایه تاکسی( نرخ کرایه بسیار گران می باشد) از آسانسور دوچرخه بهترین بهره را می برند.

کاربردی دیگر از آسانسور دوچرخه

یک شهروند، در حالیکه خرید کرده با استفاده از کالسکه و پدال آسانسور دوچرخه مسیر سر بالایی را با حداقل کرابه طی می کند.

در نظر سنجی انجام گرفته در این شهر که بالاترین سهم استفاده از دوچرخه را در تمامی شهر های نروژ دارد، در رابطه با استفاده از دوچرخه، %41 اظهار داشته اند وجود آسانسور دوچرخه مهم ترین عامل استفاده از دوچرخه می باشد. استفاده فراوان اهالی شهر تروندهایم از آسانسور دوچرخه باعث ترغیب دیگر شهر های نروژ گردیده است.

بچه ای در حال استفاده از آسانسور دوچرخه

این نوجوان نروژی هم از آسانسور دوچرخه اینگونه استفاده می کند؟

 این گرایش حتی به کشورهای دیگر هم سرایت کرده، و از سال 2010 به بعد، که نمونه های جدید و پیشرفته تر آسانسور دوچرخه روانه بازار شد، در این کشورها هم آسانسور دوچرخه خریداری و نصب و مورد بهره برداری شهروندان آن کشورها قرار گرفته است.

مقصود مقاله فوق، بهره بردن از تکنولوژی آسانسور برای استفاده بهینه از دوچرخه می باشد.

اما در شریط معمولی، هیچ رابطه ای بین دوچرخه و آسانسور نمی توان یافت، جز اینکه با دوچرخه قصد وارد شدن به کابین آسانسور را داشته باشی؟

         

                                          Wacky Bicycle Desings 

اما در دنیای علم و تکنولوژی بهانه های فراوانی برای ارتباط بین موضوعات مختلف وجود دارد، مثل موضوع : دوچرخه حواس پرت! که چندین سال از تولد آن می گذرد.

ارتباط این دوچرخه حواس پرت از ناحیه استفاده از تکنولوژی الکترومغناطیسی با صنعت آسانسور می باشد.

همانطوریکه در سیستم آسانسورهای سیستم تعلیق الکترودینامیک و الکترو مغناطیسی، آسانسورها قصد جدا شدن از همه وابستگی های فعلی، به ریل و چاه و سیم بگسل و........را دارند، دوچرخه ها هم به تاسی از این جاذبه های رقابتی در حال تحول و تغییر می باشند.

                   

                            این یکی از دوچرخه های مغناطیسی در جهان است.

چرخهای این نوع دوچرخه به صورت تعیلق کامل در داخل یک میدان مغناطیسی معلق شناور است و هیچگونه اسطکاکی بین قطعات متحرک آن وجود نداشته و از نرمی و سرعت فوق العاده ای برخوردار می باشد.

با نصب بالشتکهای متحرک مغناطیسی و درایو، در این دوچرخه انرژی مورد نیاز پدال تامین شده و از سرعت فوق العاده ای برخوردار می باشد.

افزودن دیدگاه جدید

محتوای این فیلد خصوصی است و به صورت عمومی نشان داده نخواهد شد.
CAPTCHA
این سوال برای تشخیص کاربر واقعی از ربات های اسپمر می باشد.

لطفا حاصل جمع دو عدد بیست و پانزده را به عدد بنویسید.